کوره عملیات حرارتی تحت خلاء

در بیشتر فرآیندهای عملیات حرارتی، وقتی مواد گرم میشوند با گازهای اتمسفری( نیتروژن(87%) اکسیژن(21%)آرگون(0.9%) و کربن دی اکسید (0.03%)) واکنش می دهند. اغلب این واکنش ها نامطلوب است پس قطعه کار بایستی در فضائی حرارت داده شوند که عاری از این گازها باشد.
در کوره ای اتمسفری، امکان تغییر ترکیب شیمیایی اتمسفر جهت ایجاد واکنش های مطلوبتر یا کنترل ترکیب شیمیایی با تغییر درجه حرارت وجود ندارد. تکنولوژی کوره خلاء این اجازه را می دهد که بیشتر ترکیبات اجزاء نامطلوب ایجاد شده در هوای اتمسفری در طول گرم کردن قطعه کار حذف شوند.
با ایجاد سیستمهای پمپاژ مناسب خلائی، غلظت اکسیژن و بخارآب می تواند تا سطوح خیلی پائین تر از اتمسفر شامل گازهای خنثی کاهش یابد
امروزه از این کوره ها برای سخت کاری قطعات حساس و با دمای آستنیت بالا مانند قطعات از جنس فولادهای ابزار گرم کار و فولادهای ابزار تندبر استفاده می شود.عملیات حرارتی قابل انجام توسط این کوره شامل سخت کاری<نرماله و آنیل می باشد.
کوره عملیات حرارتی تحت خلاء چگونه کار می کند؟
در عملیات حرارتی در خلاء قبل از این که کوره گرم شود قطعات را در داخل آن گذاشته و هوای آن را توسط پمپ خلاء تخلیه می کنند. وقتی یک کوره خلاء تخلیه می شود (خلاء می شود) واکنش های گازی شامل آنهایی که با اتمسفر هستند حذف می شوند.
گازهای روی سطح قطعه کار به درون محیط خلاء یعنی اطراف قطعات رانده می شود و این گازها توسط پمپهای خلاء گیر انداخته می شوند. حال برای ایجاد چنین محیطی در شرایط استفاده از اتمسفر محافظ بایستی یک زمان طولانی صرف کرد. حتی در شرایطlong-time ممکن است حذف کامل هوا و یا سایر گازها اتفاق نیفتد.
فشار بخار مواد با افزایش درجه حرارت به سرعت افزایش می یابد چون دامنه ارتعاشات مولکولی با دما زیاد می شود. بعضی از مولکولها در سطح خارجی مواد جامد انرژی بالاتری نسبت به بقیه دارند و به شکل مولکولهای آزاد یا بخار فرار می کنند. مولکولها به فرار خود ادامه می دهند تا جائیکه سرعت فرار آنها دقیقا با سرعت کندانس مولکولهای گازی بالانس شود