(Annealing) آنیل کردن

واژه آنیل دارای معنی مفهوم و کاربرد وسیعی است: بدین صورت که به هر نوع عملیات حرارتی که منجر به تشکیل ساختاری به جز مارتنزیت و با سختی کم و انعطاف پذیری زیاد شود،اطلاق می شود.از آنجایی که این مفهوم بسیار کلی است،عملیات حرارتی آنیل به یک سری فرایندهای مشخص تر و دقیق تر تقسیم بندی میشود.این تقسیم بندی بر اساس دمای عملیات،روش سرد کردن،ساختار و خواص نهایی است.

(full annealing)آنیل کامل

آنیل کامل عبارت است از حرارت دادن فولاد در گستره دمایی مشخص و سپس سرد کردن آهسته در کوره.گستره دمایی آستنیته کردن برای آنیل کامل تابع درصد کربن فولاد است،بدین صورت که برای فولادهای هیپویوتکتویید حدود 50 درجه بالای خط      وبرای فولاد های هایپریوتکتویید حدود 50 درجه بالای خط       است.این دماها تا حدودی تحت تاثیرعناصر آلیاژی در فولادها تغییر میکند.

از جمله مشخصه های مکانیکی این میکروساختار کاهش سختی و استحکام و افزایش انعطاف پذیری است

اگر آنیل بدون پسوند استفاده شود منظور آنیل همدماست.

(Isoterm annealing)آنیل هم دما

این عملیات شامل حرارت دادن فولاد در دو دمای مختلف است.ابتدا عملیات حرارتی آستنیته کردن که در همان گستره دمایی مربوط به آنیل کامل انجام می شود و سپس سرد کردن سریع تا دمای دگرگونی(زیر خط ) و نگه داشتن برای مدت زمان کافی جهت انجام دگرگونی. پس از پایان دگرگونی فولاد را با هر آهنگ سرد شدن دلخواهی می توان سرد کرد

زمان لازم برای آنیل هم دما در مقایسه با آنیل کامل به مراتب کمتر است.از جمله موارد عمده کاربرد آنیل هم دما در رابطه با فولادهای آلیاژی است که دارای سختی پذیری بالایی اند : در صورتی که روی این فولاد ها آنیل :امل انجام شود به علت سختی پذیری زیاد ساختار نهایی حاصل به جای پرلیت خشن ممکن است پرلیت ظریف یا حتی مخلوطی از پرلیت ظریف و بینیت بالایی باشد

آنیل هم دما در ضمن مراحل ساخت قطعات فولادی نیز استفاده می شود : به منظور جلوگیری از ایجاد ترک های سطحی شمش های گرم را در کوره های آنیل هم دما در دمای 700 درجه سانتیگراد نگه داشته تا دگرگونی آستنیت به پرلیت به طور کامل انجام شود